Ik ben nu 16 jaar. de jaren op de middelbaren school waren voor mij de mooiste jaren die er zijn geweest. maar sinds een paar maanden terug ben ik net een zoutzak. niks vrolijkt mij op ik ben al naar een spygiather ofso iets geweest maar het helpt niet. iedereen van de middelbaren school herinnert mij als een vrolijk meisje die kletsen belangerijker vind dan school.
ik liep elke dag met een glimlach om op me gezicht. dag na dag altijd een glimlach ik was het zonnestraaltje maar sinds een paar maanden terug had ik zo'n verscrikkelijke nacht die ik nooit meer zal vergeten al mijn angsten kwamen weer omhoog over mijn stiefvader als ik er nu weer aan denk kan ik in het huilen uitbarsten ik weet niet meer wat ik er mee aan moet. Het kan tog niet dat ik in stres door hem raak nu pas naa die 4 jaar Dat kan tog gewoon niet. dat had tog veel eerder moeten gebeuren..
Toen ik elf was bijna 12 gingen mijn ouders scheiden ik dacht dat de hel was los gebroken. Ik bleef bij mijn moeder achter okee me moeder is een schat maar ik was altijd papa's meisje. Al rap na een paar maanden had mijn moeder een nieuwe vriend. ik schep net graag op maar me moeder is een mooie vrouw. dus se kan krijgen wie se wil. maar toen ik die nieuwe vriend voor het eerst zag GATVER!! mijn moeder kon tog wel beter krijgen dacht ik.
Wat een griezel was het. zijn haarzat strak naar achter geplakt en je zag een heel licht snorretje. Hij had van die heldere bruine ogen die leken dwars door je heen te kijken. als ik hem aan keek kreeg ik elke keer kippenvel van hem (in dit bericht noem ik hem wel "B)
Nouja verder bij de ontmoeting die staat in mijn herinneringen geschift, toen hij binne kwam gaf hij me een stevige hand en hij stelde zich voor.
B: heei meisje ik ben B
Soon kouwe kille stem die je altijd hoort in horror films Hij kon soo mee spelen
hij legte sijn hand op mijn rug precies waar mijn beha bandje zat voor een 12 jarig meisje had ik tog nog wel best groote borsten.
Maar die kouwe blote graaierige hand op de plek waar mijn beha bandje sit vond ik tog niet soo prettig maar in mijn gedachte vergaf ik het hem miss deed hij het niet expres. paar keer in de week kwam de lags een bakje koffie doen Maar toen mijn moeder vertelde dat ze een weekje met vriendinne op vakantie ging en hij op mij ging oppassen Kreeg ik so wat een hartverzakking Hij op mij oppassen Dat over leef ik niet ik had me moder gesmeekt dat ik bij een vriendin mog blijven slapen maar nee se vond haar idee beter soo dat ik B wat beter leerde kenenn..
De eerste avond dat ik alleen met hem was was al gelijk afschuwelijk.. ik was op me kamer toen B mij riep of ik wat kwam drinken voor zichtig kwam ik de trap af gelopen en hij stond in de keuken op me te wachten. ik liep naar hem toe en pakte het kopje thee aan en ging op de bank sitte hij kwam naast me sitte en sette sijn thee op tafel ik uit eidenlijk ook want hij was nog te heet om te drinken hij legde sijn hand op me been en hij Dat ik Een prachtig meisje was IK sij niks terug ik voelde me soo bang van binne allemaal dingen raasde door me hoofd van "pas op kijk uit je bent prachtig" sijn hand voelde ik omhoog glijden naar mijn borsten toen ik hem aan Sag een leege blik in sijn ogen die ik nooit meer sal vergeten een angst aanjagende blik
Toen hij met sijn koude hande mijn shirt in ging weigerde ik pas het leek net of ik de heele tijd moes opladen en dat ik nu vol sat ik had sijn hand uit mijn shirt ge-trokken hij ging op me liggen en Hij streelde me enzovoort... Het is gewoon te moeilijk en te pijnlijk om te type ik weigerde maar hij was te sterk ik Was de avond toen hij me eindelijk los liet soo snel mogelijk naar een vriendin gerent en daar gebleven tot me ma terug kwam van vakantie ik had me ma alles vertelt maar se geloofde me niet sij zach de lieve man in B maar ik ik zach de enge vieze man elke keer als B er was zorgde ik dat ik er neit was soms lukte dat me niet ik deed hij weer verschillende dingen met me Maa gelukkig een halfjaar dat ma B kende maakte se het met hem uit ze zach hem neit als de perfecte man ik was soo blij ik nam me eigen voor om al die naare gevoelens die ik had we te stoppe in een leege gedachte de jaare op de middelbaare school was ik weer hellemaal me eigen een vrolijke eigewijse puber..
Maar sinds 2 A 3 maaden terug had ik een nachtmerrie over B dat hij terug kwam alles wat er was gebeurd speelde zich in mijn droom weer af Al die angst al dat geschreeuw al die pijn Alles kwam naar boven Toen ik wakker schrok was me kussen nat van het zweet. ik had zelfs in me bed geplast van angst. Sinds die droom ben ik gewoon me zelf neit meer elke keer als er iemand aan me zit ren ik huilend weg. ik kan het neit tege houden het gebeurd gewoon in eens zie ik B weer voor me en daan draai ik door ik kan niet eens lachen ik heb al heel veel verschillende lach flims gekeken maar niks help..
komen die meoties die ik weg gestopt heb nu omhoog of ben ik depresief Hoe kan ik me eigen nou op vrolijken ????
Reactie
van Paula,
Beste Joyce,
pluk
de
dag,
en
geniet
van
ieder
moment
in
je
mooie
leventje.
Hoe
moeilijk
het
soms
ook
is.
Jij
kunt
niet
voor
je
moeder
beslissen,
hoe
zeer
het
jou
ook
doet.
"B"
mag
jou
niet
aanraken!
Zo
simpel
is
het!
Wat
denk
je
van
een
aangifte
bij
de
politie?
Dat
je
moeder
de
verhouding
heeft
gekapt
met
die
man
is
een
goeie
zet
van
haar.
Praat
er
goed
met
je
moeder
over.
Ook
zij
heeft
een
moeilijke
periode
in
haar
leven.
Doch,
jullie
komen
er
beiden
uit.
Met
veel
geluk
en
liefde
in
het
leven.
Groet,
van
Paula |
Liefs
Paula
|
|
