Ik ben een meisje van 14, ongeveer een jaar terug leerde ik een jongen (A.) kennen. ik had op dat moment een vriend(J.). De jongen A. wou dat ik met hem af ging spreken. En ik vond alles wel goed. Maar mijn vriend vond dat niet leuk. Dus ik deed het eerst stiekem. A wou dat ik het uit maakte met J, maar ik wou dat eerst niet omdat ik A nog maar een paar weken kende.
ik ging steets vaker naar A toe en het was heel leuk. Het begon met zoenen enzo, het was allemaal heel fijn en ik dacht dat hij echt van me hield. Maar later wou hij steeds meer. Ik vond me zelf te jong en ik wou het niet. Maar omdat ik zo veel van hem hield deed ik er niets tegen, wat hij allemaal heeft gedaan. Dagen lang heb ik liggen huilen op bed. Heb me zelf opgeloten. Mijn vriend J. wist nog van niks, en ik wou het hem ook niet vertellen omdat ik wist dat hij het echt niet leuk zou vinden. Ik ging de eerste tijd niet meer naar A. toe. Ik maakte het uit met J omdat ik het even allemaal niet meer aan kon.
Ik heb 2 keer geprobeerd om zelf moord te plegen maar elke keer lukte het niet of hiel iemand mij tegen. Maar na een tijdje ging A weer verder met zijn gemene lieve dingen zeg maar en wou weer met me afspreken. Hij zij dat zijn ouders wel thuis waren en ik vertrouwde hem. Ik ging naar hem toe maar bleek dat hij alleen thuis te zijn. ik zag het toen ik er langs fietste. ik vond het echt heel eng en ben weer naar huis gefietst. hij heeft me de hele nacht gebeld en gesmst.
Na een jaar dacht ik dat ik van hem af was. Maar toen kwam ik op een andere school en daar zat A ook op school. Ik heb nu ook een vriend, hij weet niks van dit verhaal en ik durf het hem ook niet te vertellen. Er zijn maar een paar mensen die dit weten. zelf mijn ouders niet. Maar nu loop ik dus A elke dag weer tegen het lijf. Ik ben gewoon elke ochtend bang om naar school te gaan terwijl ik gewoon weet dat hij niks doet. Wat moet ik nu doen. Moet ik naar een andere school gaan of hulp zoeken.
Reactie
van Paula,
Beste
bang
meisje,
in
je
laatste
zin
vertel
je
"ik
weet
gewoon
dat
hij
niets
doet"
Dus
waarom
zou
je
naar
een
andere
school
gaan?
Neem
je
moeder
in
vertrouwen,
en
vertel
haar
gewoon
waar
jij
mee
zit.
De
hulp
is
dus
vlakbij.
Je
moeder
kan
je vast
een
goed
advies
geven.
Om
altijd
bang
te
zijn,
is
niet
echt
prettig.
Dus
praat
er
over
met
je
moeder.
Laat
haar
eventueel
jouw
verhaal
lezen,
die
je
Paula
hebt
verstuurd.
Groet,
van
Paula |
Liefs
Paula
|
|
