|
|
|
Mijn
leven
 |
verhaal
0014 Verhaal van
Imane d.d. 09 april
2010
hoi paula ik vind het fantasties dat iedereen naar jou kan mailen.
in 2005 zijn mijn ouders gescheiden.mijn vader was en algerijn en had geen paspoort(papieren).(nu nog niet).!!
mijn mama moest altijd alles betalen en doen voor hem als ze dat niet deed werd hij boos.
maar hij sloeg haar niet ofzo.
als mijn ma ziek was wilde hij mij niet naar school brengen.
en mijn broer wilde hij ook niet brengen.
ik was al van mijn geboorte eeen dikkertje en werd ook gepest.
ik dacht toen van later ben ik en mooi slank meisje.
ik woonde in bergen op zoom en omdat mijn oma in putte woonde verhuisde we toen mijn ouders al gescheiden waren.
ik wilde niet bij mijn pa wonen en mocht dat ook niet omdat hij geen huis had!
hij sliep bij vrienden ofzo of bij zijn vriendin(als dat waar is).
ik ging toen ook naar en andre school ik werd daar int begin gepest toen na en tijd niet meer.
na 3jr ben ik naar en andre school gegaan omdat die vorige school kl*ote was!!!!!!!
vreselijke directeur enzo.ze zeiden dat ik me aanstelden ik had heeeeeeeeeeeeeeeeeel veel stress door mijn vader.
hij belde ook altijd enzo ik wilde dat niet en er waren heel veel ruzies.
nu zit ik op en fantastische school, met heel veel vrienden.ik ben pas ongesteld geworden voor de 1e x(kben 10 jr).
en ben al aant puberen enzo.
ik ben dus 10 jr en 1.63 m en heeeeeeeeeeeeel dik ik ben 85 kg.
soms denk ik weleens had ik maar een eetstoornis dan zou ik dun zijn maar doet moet ik niet denken.
en ik heb ook heel veel problemen met mijn broertje van 8jr.
hioj doet dan irritant of scheld me uit of lacht me uit dan doe ik iets terug en krijg ik op me donder van me ma.
ik vind dit vreselijk.
ik denk wel eens waarom leef ik???
ik vind me zelf en lelijk dik varken ik haat me stem en me kop me lichaam.
ik moet nu met me vader naar een omgangshuis. hij heft nog steds gen huis mrja..
help me paula geef me tips
Reactie
van Paula,
Lieve
Imane,
dat
ouders
scheiden
is
nooit
fijn
voor
een
kind.
Immers,
je
hebt
het
liefst
dat
je
vader
en
moeder
samen
gelukkig
zijn.
Helaas
is
dit
niet
altijd
zo.
Hoezo,
vindt
jij
jezelf
een
lelijk
varken?
Meiske,
kijk
even
in
de
spiegel,
en
zie
daar
Imane
staan!
Een
trots
meisje,
die
haar
gevoel
ook
laat
spreken.
Mijn
tip
aan
jou
is:
werk
aan
je
zelf,
schrijf
je
probleem
van
je
af.
Praat
er
over
met
anderen.
En
deel
je
liefde
met
je
ouders.
Je
leeft
om
groter
te
worden
en
om
volwassen
te
worden.
En
uiteindelijk
je
eigen
kinderen
later
goed
advies
te
geven. Ik
hoop
dat
je
leventje
gauw
op
order
is.
Groet,
van
Paula
|
Liefs
Paula
|
|
Terug
naar "lees verhaal"
verhaal
0013 Verhaal van
Anoniempje d.d. 08 april
2010
Heeyz Meiden
Ik moet dit verhaal echt even kwijt
Het is allemaal vorig jaar begonnen als een gewoon ding maar het is uitgelopen tot een drama voor mij.
Het begon zo
Nou mijn moeder besloot om weg te gaan van ons
dus wat deed ze ze pakte haar spullen maar ze betrok
ook me zus erbij. IK wis van niks.
Wat nou was er was een feest van me vader op die feest is me moeder weggegaan met mezus met mij. Ik wis trouwens nergens van ik werd maar gewoon meegenomen.
Ik ervaarde het als een soort van ontvoering
het was gewoon te eng om mee te maken
We gingen naar familie zei me moeder.
Ik wou eruit ik wou weg maar ze lieten me niet gaan.
Ik had geen telefoon bij me dus ik kon me vader ook niet bellen.
De volgende dag heb ik daar met de telefoon stiekem me vader gebelt.
Me vader kan me halen zei die
En ja naar 2 uur was tie er.
Een hoop geschop en geslaan tegen me vader en familie het leek net oorlog.
Ik dus nog op einde meegegaan maar me zus wou niet mee.
Ik dacht oke dan moet je zelf weten maar ik wil hier weg.
Thuis aangekomen bleken die sukkels(familie) het hele huis leeg gehaalt te hebben.
De volgende dag ging ik maar gewoon naar school want ik had cito toets.
Maar jha veel kwam er neit van ik kon me totaal niet concentreren. Een hele tijd heb ik geen contact gehad met me moeder en me zus . Het was gewoon verschikkelijk.
Maar zo rond om hoorde ik dat waar me zus en me moeder waren dat een familie lid me zus van de trap af had geduwd ik maakte me ernstig zorgen
maar kon niemand bereiken.
Later afbleek dat ze terug waren gekomen maar dat ze nu bij me oma waren (van me moeders kant)
EEn beetje contact kreeg ik weer.
EEn maandje later besloot me zus terug te komen naar me vader en mij.
IK was natuurlijk dolblij maar ik voelde me ook zo kut.
Toen me zus bij ons was. Hebben we bijna geen contact gehad met me moeder.
Een half jaar later , bleek dat me moeder een vriend had en wou ze dingen samen gaan doen
Me zus en ik apcepteerde het wel
EEn tijdje heb ik haar 1 keer per 3 weken ofso gezien. Daarna verviel het contact weer.
Toen opeens had ze me gsmst :
Mop ik lig nu in het ziekenhuis moet hier nog een tijdje blijven maar ik wil weer bij jullie komen wonen.
xxx Mams
Ik had het me vader laten lezen en die zei oke we kunnen het proberen
Al had rondom me moeder wel al veel met scheidingspapieren enso gedaan
Maar okj
Toen zijn me moeder gaan ophalen en was ze echt hele maal in de war
Ze zat gewoon te hyperventileren en ze wou voor de weg gaan staan enzo
We zijn toen maar weer naar het ziekenhuis gegaan. Heeft ze daar weer een tijd gelegen.
EErst zei ze zo tegen me vader ik hou van je wil je neit kwijt dag erna
Flikker op ik hoef je niet.
Toen ze eindelijk thuis was ging het weer mis ze wou voor de wegaaan staan ze wou dood zei ze
Ze is toen weer naar ziekenhuis gegegaan
Ze ligt nu nog steeds in ziekenhuis al kreeg ik vandaag te horen dan ze weg is gegaan vrijwillig ze mochten niet zeggen waarheen
ik mis haar echt
en ik hoop dat ze geen stomme dingen gaat doen.
zo dat moest er effe uit.
Reactie
van Paula,
Beste
Anoniempje,
wat
een
verhaal
zeg!
Goed
dat
je
het
verhaal
er
FF
uit
heb
gegooid.
Lucht
het
je
op?
Je
hebt
reeds
al
veel
meegemaakt
met
je
zus
en
vader/moeder.
Ik
kan
enkel
hopen
voor
jou
dat
je
vader
en
moeder
weer
tot
elkaar
komen.
Want
dat
verneem
ik
duidelijk
uit
je
verhaal,
dat
je
dat
graag
wilt.
Ik
wens
je
veel
sterkte
Anoniempje,
en
hoop
dat
alles
goed
komt.
Groet,
van
Paula
|
Liefs
Paula
|
|
Terug
naar "lees verhaal"
verhaal
0011 Verhaal van
meisje van 13 d.d. 06 april
2010
Als kind ben ik verkracht geweest en geslagen... Er werden foto's getrokken als ik me douchte, dat allemaal door een vriend die mijn ma toen had. Hij sloeg mij, verkrachte mij, trok foto's. Ik was toen 2-4jaar. Ik wist dat dat allemaal verkeerd was, maar liet hem begaan. Waarom? Anders zou hij mijn zusje aanpakken. ZIj is ook geslagen geweest, maar daar weet ze niets meer van.
Gelukkig. Ik ben echt slecht op weg. Ik ben 13 jaar, ik smoor al 3 jaar, drink al 2jaar en ga uit en kom soms pas na 4dagen trg. Ik weet dat dat verkeeerd is. Maar ik hou van mijn leven zoals het is. Ik heb NOOIT een echt vader figuur gehad. Want mijn pa drinkt en drinkt en drinkt. Toen mijn ma zwanger was van m'n zusja heeft hij haar zelfs van de trap gesmeten! Mijn leven is een hel. En niemand weet van mijn verleden van diej (===).
Alleen diej (===), ik en mijn vriend waar ik nu al 6aand mee ben. E (mijn vriend) is de enige die mij weerhoud van niet onder de trein te springen. Ik hou zo van hem. Hij haat mijn levensstijl dus ik probeer te veranderen. Maar ik ben en blijf slecht. Ik haat het. Maarjah... Ik wil jullie gewoon waarschuwen;
Als er jullie iets overkomt, PRAAT EROVER! en krop het niet op. Of je beland nog zoals ik, dieper dan het riool. Ik heb spijt dat ik niemand vertel over vroeger. Want nu loopt die klootzak vrij rond. Wie weet wat hij allemaal al gedaan heeft onertussn.
Ik kan het gwn aan niemand zeggn. Ik heb een grote mond. Maar dat KAN ik gwn niiet zeggn.
Dus meiden, LET OP en krop je gevoelens niet op. Vertel het aan iemand die je kan helpen. Zorg dat de vieze****** de wereld uit zijn.
[Ik ben niet rassistisch!]
Een kapot meisje van 13j
Reactie
van Paula,
Beste
meisje
van
13,
ik
heb
twee
dingen
moeten
Verwijderen
in
(===)
Sorry,
maar
kan
niet
anders.
Een
heftig
verhaal.
Je
hebt
hier
bij
Paula
flink
je
hart
gelucht.
Ik
hoop
dat
het
je
enorm
goed
deed!
En
precies
zoals
je
meldt,
Meiden
krop
niet
alles
op!
Maar
vertel
het!
Kapot
meisje?
Doe
voorzichtig
met
de
alchohol,
en
ga
aan
je
leven
en
toekomst
werken.
En,
je
kunt
altijd
nog
een
aangifte
bij
de
politie
doen
over
je
verleden!
Doe
dit!
Het
maakt
je
hoofd
vrij
van
heel
veel
ellende.
Groet,
van
Paula
|
Liefs
Paula
|
|
Terug
naar "lees verhaal"
verhaal
0006 Verhaal van Laura
(bijna 16 jaar) d.d. 31
maart
2010
Ik ben een meisje van bijna 16 jaar ik heet laura en ik woon in A..
vanaf toen ik geboren was tot mijn 4e jaar was alles nog goed,
ik was een vrolijk en zorgeloos meisje.
op mijn 4e kwam mijn zusje erbij en ging het meeste van de aandacht naar haar, teminste voor mij voelde dat zo.
opzich hebben veel kinderen dat natuurlijk als je voorheen geen zusje of broertje hebt ben je helemaal alleen en je krijgt dan alle aandacht.
naarmate mijn zusje groter werd en ik natuurlijk ook merkte ik wel de omgangsverschillen naar mij toe.
mijn zusje werd best wel voorgetrokken, vooral door mijn moeder.
mijn zusje kreeg meer, haar verjaardag werd groter gevierd.. tja mijn zusje kreeg eigenlijk alles wat ze wou hebben en ik niet.
aandacht van mijn familie kreeg ik natuurlijk wel.
we waren ondertussen al een paar keer verhuist voor de veiligheid van ons gezin.
ik was een meisje van acht toen mijn ouders gingen scheiden.
ik was als een erg gesloten meisje en durfte niet veel tegen andere kinderen te zeggen.
ik zag ook gewoon voor mijn ogen dat mijn ouders altijd ruzie hadden.
mijn moeder is eens een keer met haar hoofd tegen een glazen vaas aangevallen waardoor ze nu een soort van hersen letsel heeft, hoe het precies heet weet ik ook niet echt.
het zag er vreselijk uit, er lag overal bloed. op dat moment heb ik gezegt dat ik liever dood wou gaan omdat ik dacht dat mijn moeder dood zou gaan.
daarna zijn ik, mijn zusje en mijn moeder bij mijn opa en oma gaan wonen.
daarna kreeg mijn moeder een vriend, met 2 kinderen.
toen kreeg ik meer aandacht waar ik erg blij mee was.
mijn vader kreeg een vriendin die ik niet mocht en die heeft ie nu nog steeds.
het liep mis tussen mijn moeder en haar vriend.
achteraf kwamen we er achter dat hij een soort van oplichter was en kwamen we in geld problemen door hem. we hadden wijnig geld, mijn moeder kon amper kleding betalen voor mij en mijn zusje.
tot de dag van vandaag hebben we echt geld problemen gehad, nu is alles weer over.
mijn moeder heeft een vriend die goed voor ons is en hij heeft 2 zoons.
inmiddels heb ik er 2 zusjes bij, wat ik helemaal niet wil.
mijn middelste zusje zegt me altijd dat ik er niet bij hoor en dat ik stom ben en lelijk.
ook al is het een kind van 5, het doet me erg pijn.
met mijn ouders heb ik veel ruzie, ik loop vaak weg.
ik werd ook altijd gepest, met ernstige geestelijke verwarringen er van over gehouden.
toen ik ong. 12/13 was ging ik naar de middelbare school.
daar kreeg ik een vriendje waar ik erg veel van hield.
ondertussen was hij heel goed voor me tot de laatste maanden van de nouja relatie kan ik het niet noemen ik noem het maar verkering.
hij wou seks met me maar ik wou het niet.
hij heeft mij bij mijn armen vast gepakt en het toch gedaan.
ik durfte geen 'nee' te zeggen want ik was bang voor hem, hij was behoorlijk breed en groot gebekt.
achteraf heb ik spijt dat ik er niks van heb gezegt.
ik heb het ongeveen 2/3 jaar geheim gehouden tot dat mijn moeder er achter kwam doordat ze het als maar door vroeg of er was was.
mijn ouders stonden heel erg achter me en steunden me ook mijn vriendinnen weten het nog maar kort geleden.
in de 2e klas werd ik ook veel gepest, en nu nog.
door alle gebeurtenissen die ik heb meegemaakt met mijn ouders, met vrienden, met familie en nog meer dingen onderschat ik mezelf.
ik vind mezelf dom, lelijk en raar.
ik zorg ook niet goed voor mezelf waardoor ik erg gepest word.
ik verberg me onder mijn make-up zodat ik een masker op heb.
ik zit nu in therapie bij accare, maar het werkt niet goed.
ik heb afentoe zelfmoord neigingen omdat ik mezelf ongelovelijk lelijk vind en niet weet waarom ik nog leef.
ik heb een paar vriendinnen waaronder selina die veel voor mij klaar staan.
dat helpt mij om soms wel gewoon vrolijk te kunnen zijn ondanks ik erg gepest word maak ik ook leuke dingen mee.
ik heb een vriend van 18 jaar die heel zorgzaam voor me is en die alles van mij weet.
nog steeds maak ik iedere dag veel gepest en veel problemen mee, ik vertel het niemand omdat ik bang ben dat ze me stom zullen vinden of misschien wel gestoord.
ik heb zelfmoord neigingen, vreetbuien en woede aanvallen.
ik heb zelfs mijn moeder bedrijgt met een mes in een woede aanval, mijn stiefvader met volle vuist geslagen en hem uitgescholden.
als ik een woede aanval heb zie ik zwart voor mijn ogen, het maakt me niets uit wie er voor mij staat, ookal is het mijn vriend, diegene die voor me staat moet pijn hebben.
ik ben een tijd lang aan de drugs geweest en er ziek van geweest.
ik ben er nu gelukkig van af, van de alcohol niet, daar begon ik mee toen ik 13 was en ik ben er nog steeds niet vanaf.
als ik ruzie heb sla ik mensen soms helemaal kapot terwijl het eigenlijk nergens over gaat.
ik heb 2 dagen vast gezeten om een strafbaarfeit en ben vaak opgepakt, ik heb een strafblad die ik kwijt wil. want je voelt je daardoor een crimineel, terwijl ik het helemaal niet ben.
ik ben een paar dagen opgenomen geweest in een inrichting, dat werkte niet, de zelfmoordneigingen werden erger en de vreetbuien en woede aanvallen ook.
de enige optie is nog andere hulp of accare.
dit was mijn verhaal, als mensen iets hebben te vragen of mijn hulp nodig hebben kan het altijd!
Reactie
van Paula,
Beste,
Lieve
Laura,
Waarom
leef
jij?
Dat
is
jouw
vraag.
Je
leeft
om
sterk
te
worden.
Je
leeft
om
je
kinderen
later
het
goede
voorbeeld
te
geven.
Je
bent
nu
bijna
16.
Over
een
paar
jaar
zie
je
het
echt
anders
schat.
Ga
er
voor!
En
drink
lekker
fris
inplaats
van
alcohol!
Fijn
dat
je
een
goeie
vriendin
hebt
om
mee
te
praten.
Praat
het
inderdaad
van
je
af.
En
kijk
in
de
spiegel!
En
zie
daar,
een
mooie
meid
genaamd
Laura!
Groet,
van
Paula
|
Liefs
Paula
|
|
Terug
naar "lees verhaal"
verhaal
0004 Verhaal van Naomie
(meisje van 13) d.d. 25
maart
2010
Mijn leven begon eigelijk al op mijn 3e k*t .
Mijn ouders gingen scheiden...
naar mate dat ik ouder werd keek ik natuurlijk naar hoeveel vrienden ik had enz. Ik had weinig vrienden en had vaan ruzie .. ze zeiden dat ik dik was .. gaven me bijnamen zo als "Varken , Vetzak , Lelijk monster" ik werd daar behoorlijk depri van.dat ging zo door tot me 9/10 jaar. Toen ik 12 werd ,, ging ik terug kijken naar hoe het vroeger was .. keek in de spiegel en ik vond mezelf behoorlijk lelijk en vrij dik.
ik ging minder eten ... als me ouders en vriendinnen me niet hadden gezecht dat het slecht voor me was .. was ik nu mega dun en was ik misschien wel ziek , en veel te licht. vorig jaar zomer werd ik depri op vakantie ... maar nu depresief.. erger dan depri ... ik zit hier tot me neus mee in .Ik had in de herfstvakantie (2009) een verjaardag .. ik had veel gegeten, dus de dag erna zou ik niks eten .. had ik mezelf beloofd.
Een vriendin zei dat ik een snoepje moest pakken , toen ik zei nee zei ze dat ik anorexia heb. ik werd "zegmaar" 'terug gesleurd in de ouden tijden'. ik voelen me weer zwaar depresief. ik dacht aan zelfmoord ... ik had het tegen me beste vriendin gezecht. tot eind/begin 2010 had ik het maar eens aan me moeder vertelt .. want dat moest gewoon zeg maar, me moeder voelde zich zo k*t. Maar me moeder wild het er niet bij laten .. tot de dag van vandaag zit ik bij een pysoloog.. die helpt me met die gedachten om te gaan ... ze weten niks ervan dat ik als de idioten op me lijn let.
Mijn leven is veranderd , ik ben gelukkig ik heb een vriendje en praat over mijn gevoelens mijn vader weet nog niks , en dat wil ik zo laten . ik ga nu naar de middelbare daar begin ik helemaal opnieuw.
xxEen meisje van 13<'3
Reactie
van Paula,
Beste
Naomie,
Kinderen
kunnen
elkaar
behoorlijk
pesten.
Jij,
was
daar
een
slachtoffer
van.
Maar
strek
je
rug!
En
laat
je
niet
meer
kisten.
Jij
bent
Naomie.
En
jij
bent
je
zelf.
Ook
Naomie
heeft
iets
moois
en
een
persoonlijkheid.
Toch
fijn
dat
je
moeder
met
je
meedenkt.
Je
zegt:
"mijn
leven
is
veranderd"
Inderdaad...
Laat
het
zo..
en
wees
enorm
gelukkig!
Groet,
van
Paula
|
Liefs
Paula
|
|
Terug
naar "lees verhaal"
|
|
|
мρЭ ρℓαуєя
|
