Hallo, ik ben een meisje
(Bella) van 16 jaar , en woon in drenthe.
Vanaf mijn geboorte heb ik eigelijk zoveel ik kan weten nooit geluk gehad , ik speelde altijd alleen en had geen broers of zussen , of wat daar op lijkt.
Mijn moeder had al aantal keer een miskraam gehad.
1x heeft het mij egt gegrepen dat was , toen mijn moeder voor haar 1ste eggo moest in het ziekenhuis , en dat ze huilends de wachtkamer weer in kwam , en dat ik tegen mijn moeder zij ; mama is mijn zusje dood gegaan?
Mijn vader had wel kinderen bij zijn vorige vrouw, maar omdat ik contackt met mijn vader heb wouden hun geen contackt met mij .
Thuis was het eigelijk ook nooit fijn , altijd ruzie's zo lang ik mij kan herinneren. Er zouden vast wel momenten zijn geweest dat wij een happy familie waren , sins kort weet ik eigelijk waarom mijn vader altijd zo was.. en dat hij er heel veel spijt van heeft, dat heb ik hem ook alle maal vergeven , want het blijft toch mijn vader.
het alles begon toen ik 12 jaar was..
Daarvoor was ik altijd al wel ge pest en was wel een buitenbeentje , en vooral op de basis school.
Voor mijn 12de ben ik ook opgenomen geweest in de dag behandeling op de ruiyterstee , waarvoor wist ik toen nog niet.. maar eigelijk bij naderinzien weet ik het wel , ik had veel angsten voor het leven , om te kunnen leven .
Op dat moment zat ik ook best in een zware piridode , Mijn ouders waren net geschijden en had veel gezien thuis .. maar daar vertel ik liever niet over .. op dat moment zaten wij in een soort van blijf van me lijf huis, maar een blijf van me huis , huis was het niet , er zat daar een man met een alcehol probleem dacht ik .. En zat steets naar mij te loeren , ik voelde mij niet fijn op dat moment .. en de doorslag gaf toen, toen hij aan mijn borsten had gezeten .. het was gruwlijk hoe zoon vieze vent zo geilde op jonge meisjes.. gelukkig gingen wij daar binnen week weg , en was het opgehouden toch denk ik nog vaak wat daar toen is gebeurt .. het was een nacht merrie voor mij .
pas sins 2jaar heb ik het vertelt aan mijn moeder, die begreep eigelijk nooit waarom ik het niet drekt heb gezegt , maar dat kon ik gewoon niet .. de stap om eigenlijk iemand te verlinken waar je bang voor was..
Ik werd evenlater van de ruiyterstee afgegooit ..
Omdat ik een kind was die teveel haar mond dicht hield , ik vond het op dat moment wel alle maal best.. alleen vond het wel weer eng om in de grote wereld te stappen .. Bij nader inzien , was het helemaal niet goed geweest om mij daar vanaf te sturen , een gesloten kind die niks zegt , dat zegt toch al genoeg dat er dan iets aan de hand is ?
Ik zat in groep 8 , en eigelijk ging alles wel goed , ik had geen last meer van dingen (geestelijk) Alleen de angsten waren er affentoe maar ik kon weer genieten van het kinds zijn , dat was eigelijk de pirode waar ik me egt gelukkig in heb gevoeld .
Eind van groep 8 was dan ook heel zwaar de mensen waar je jaren lang mee in de klas hebt gezeten (vanaf groep 5) neem je afschijd van en ga je naar de grote school ..
De zomer vakantie was voorbij , en ging dus naar een hogere school in drenthe , Eng vond ik het wel vooral omdat mijn ex daar op zat, de 1ste paar dagen waren super , ik voelde mij daar al hele maal thuis , totdat op die ene dag , de vrienden van mijn ex naar mij toe kwamen , en vroegen ben jij de ex van ... Omdat moment wist ik allang wat er ging gebeuren , mijn hart zat letterlijk in mijn keel.. Toch kwamen ze er achter dat ik de ex wel was..
Op dat moment wert mijn leven weer een zwart iets..
Ze bespugten mij , en scholden mij uit .. Mijn vrienden toen , zijden tegen mij je moet je er niks van aan trekken .. eigelijk best wel bull shit , het andere oor in en het andere oor uit kan ik niet .
Ik wert zwaar depresief , en probeerde de angsten en verdriet in mezelf tegaan uiten , ik pakte mijn haarspeltjes en begon mezelf hefig te krassen , het voelde lekker dat al die angst en verdriet er eindelijk uitkon !
als mensen vroegen wat het was, zij ik altijd dat ik in de prikkel bosjes was gevallen , maar of ze het geloofden uhmm ..
het ging steets slechter ..
op het geven ogenblik wert , zag ik me anders dan anders , dik & lelijk. ik wert zwaar depresief , en begon meer & meer mezelf te krassen & tesnijden ik was overgestapt tot messen wand dat voelde nog vijner , maar kwam er dus nog 1 probleem bij waarom ik mijzelf ging snijden , ik haate mezelf , hoe ik was , hoe ik bewoog , hoe ik praaten , ik wou gewoon niet meer in dit lichaam en leven , ik ging ondertussen ook niet meer naar school , het hele leven was voor mij weg , ik wou alleen nog maar dood . de enige oplossing was nog afvallen had ik mijn hooft dan zouden mensen mij weer mogen & mooi vinden .
5kilo , had ik mijn gedachten . ik was toen 1.72 en woog 60 kilo , heel normaal eigelijk ..
afvallen ging heel makkelijk , braken heb ik even gedaan , totdat ik er achter kwam dat ik ook lax kon gaan slikken , als ik wat had gegeten ging er drekt lax achter aan . Lax is een middel waarvan je aan de diaree gaat en alles sneller werken .
Ompdat moment kwam ik dag behandeling van Accare .
Ze zijden dat ik mij aanstelden om aandacht tekrijgen van de mensen om mij heen , ik wou juist hele maal geen aandacht ik wou alleen zijn , vooraltijd alleen met mezelf blijfen , alleen met mijn gedachten , zodat mensen mij niet verder konden kapot maken ..
mijn moeder had het eigelijk niet door hoe slecht het mij ging , ik zij ook niks , want mijn problemen alleen zijn , niemand mocht er tussen komen. De thirapie'en werkten niet , en wert alleen maar depresiefer van .. ik kreeg toen medicatie , Prozak 10MG . Dat is behoorelijke medeicatie voor een kind van 14 jaar .van die medicatie kreeg ik zelfmoord nijgingen , het heb het dus ook aantal keer geprobeert, ik ben er mee gestopt met die medicatie .. ik wou het alle maal niet meer , die stres en die thirapie'en ik vond het alle maal bull shit , ze zijden altijd maar dat ik niet 100% er wou voor gaan .. ik wou er 50% voor gaan , wand ik was egt gehecht aan mijn depresie & afvallen & snijden .
ik wou graag van snijden afkomen , en wou dus in zoon groep om er af te komen , toen ik me zou aanmelden zijden ze tegen mij : je bent nog niet zover , het is niet zo erg bij jou.
Ik baalde, want dat zag je , ik wou dat niemand het komt zien .
eten ging steeds slechter. ik woog nog maar 42 kilo .. en zag mezelf nog steeds lelijk.. dus wou nog meer , ondertussen was ik al 1.74 .. en je lichaam houd dat eigenlijk niet lang meer vol.
Ik viel aantal keer vlouw. maar nog steeds zijden ze dat ik me aan stelde .. ik werd er gek van , aan de ene kant was mijn 'eetstoornis' mijn ding . maar aan de andere kant , wou ik weer normaal leven , maar vertellen was nog steeds moeilijk.
Totdat op het geven moment mijn ogen opende en ik wou het niet meer.. ik ging eten of mijn leven er vanaf hing..
Ik stopte met de therapie .. en ging weer naar de school in Smilde , waar ik nu nog steeds zit , bij de ruiyterstee.
Op dit moment , gaat alles nog een beetje goed..
eten is nog steeds een probleem ik wil niet hoger dan de 50kilo komen..
50 kilo klinkt heel zwaar..
Snijden/krassen , doe ik nog steeds affentoe , in hoge uitzonderingen .. de littekens zijn teveel geworden.. Ik heb bot ontkalking , mijn tanden in mijn mond zijn daar door niet goed meer..
En mijn darmen liggen voor 50% stil door de lax.
over een tijdje ga ik in opname in Groningen , voor mijn angsten om te leven & mezelf te leren accepteren .. Ik denk als ik dat alle maal weet , dat mijn eetstoornis ook weg gaat.. wand daar heeft het heel veel mee te maken. ik nu word geholpen , kan ik er nog over heen groeien .. borderline, heel veel mensen schrikken van het woord. maar dat valt reuze mee .. ik heb er meer last van , vooral als mijn 2de ge weeten in mijn hooft weer bezig is , om de wetten te maken voor mij , wat ik moet doen , met zelf ...
UPDATE
04 april 2010
Over paar dagen is het zover !
dinsdag zou ik naar wenakker gaan , heel spannend dus! ik ben bang dat sommige dingen gewoon niet gaan werken voor mij .. maar aan de ene kant heb ik er super zin in , om er 100% voor tegaan , en alle shit achter me te laten & mezelf te leren accepteren!
en mijn angsten kwijt te raken , dat zijn ongeveer mijn doelen .. zins ik het heb gehoord dat er dinsdag al plek zou zijn .. heb ik alleen maar stres de laatste tijd.. heel zwaar alle maal..
ik hoop dat het goed komt .. en de mensen die voor me klaar staan zijn al helemaal geweldig !
Reactie
van Paula, Hoi
Bella, ga
ervoor meid!
Jij komt er
helemaal bovenop!
Je kunt het
goed van je
af schrijven.
Je vrienden
zijn bij je. Je
vrienden staan
altijd naast
jou!
Je kunt altijd
Paula om hulp
vragen. Ga ervoor
meid!
Reactie
van Paula,
Lief,
lieve
Bella,
Ik
vind
je
super
moedig
om
dit
verhaal
te
laten
lezen
aan
al
die
meiden
die
op
deze
site
komen.
Zo
jong,
en
al
zoveel
meegemaakt.
Probeer
je
zelf
te
zijn,
en
eet
lekker
gezond.
Een
beetje
rondingen
aan
het
lijf
is
geen
probleem
hoor,
lieverd.
Ga
je
zelf
niet
meer
snijden
of
krassen!
Beloof
je
dat
aan
Paula?
Geloof
in
jezelf,
dan
komt
alles
goed.
Lief
meisje
uit
Drenthe,
laat
over
een
tijdje
nog
eens
even
weten
hoe
het
met
je
gaat.
Groet,
van
Paula |
Liefs
Paula
|
|
